Standardy kobiecego piękna

Jak powiedział niegdyś Seneka „Piękna kobieta jest jak rzeka, w której toną mędrcy”. Typ urody, tak jak moda czy kultura, zmieniał się systematycznie na przestrzeni wieków, a najpiękniejsze wówczas kobiety stawały się muzami dla największych artystów swych czasów. Każdy z nas ma prawdopodobnie swoje własne wyobrażenie na temat kobiecego ideału, ale czy synchronizuje się ono z tym, jak ten ideał wyobrażano sobie kilkaset lat temu? Przeróżne kształty, kolory i figury – zobaczcie, jak niegdyś wyglądały standardy kobiecego piękna.

Prehistoria – tysiące lat przed naszą erą kobiety kojarzono głównie z płodnością, toteż najpiękniejsze były te o szerokich biodrach i dużych biustach. Kojarzone były z macierzyństwem, dlatego też im „większa” była kobieta, tym częściej znajdowała wielbicieli.
Starożytny Egipt – to obrót o 180 stopni, ponieważ najbardziej ceniono sobie wąskie, smukłe sylwetki z wysoką talią przypominającą kolumnę. Twarz musiała być symetryczna, szyja długa a nos wydatny. Prym zaczęła wieść ciemna karnacja oraz kruczoczarne włosy. W tym czasie po raz pierwszy w historii kobiety zaczęły uwydatniać swoje wdzięki za pomocą mocnego makijażu oraz depilacji.
egipt

Starożytna Grecja – to kolejna zmiana, ponieważ tym razem ideałem piękna była pulchna, okrągła sylwetka o nieco atletycznej budowie, kształtem przypominającą jabłko. Czarne włosy pozostały, zmienił się natomiast preferowany kolor skóry, na nieco jaśniejszy.grecja
Średniowiecze – w tym okresie kobiety przedstawiano jako delikatne, kruche istoty o jasnych włosach i bladej cerze. Ceniono w nich eteryczność i ulotność, wręcz nierealność.
Włoski renesans – w tej epoce, podobnie jak w starożytności, a później i w baroku, pożądanym ideałem były panie z ogromnym biustem, szerokimi biodrami i okrągłym brzuchem. Sylwetka przypominająca gruszkę połączona z jasną karnacją i długimi rudo-blond włosami stawała się wzorem dla malarzy i rzeźbiarzy. Nie szczędzono w szczegółach – uwydatniano cellulit, rozstępy oraz nadwagę.włochy
Wiktoriańska Anglia – w dawnej Anglii mężczyźni zachwycali się również pulchnymi, ale i wąskimi w talii kobietami, przypominającymi swoją figurą klepsydrę. Aby osiągnąć taki stan przeżywały katusze nosząc przyciasne gorsety. Wtedy też zmienił się kanon dotyczący układania włosów – od tej epoki najpiękniejsze są krótsze, spięte klamrą, odsłaniające szyję.Anglia
Dwudziesty wiek – jest czasem wschodzących gwiazd filmowych, na których wzorowały się ich wielbicielki, również nieco burzliwym. Kanonem piękna w tym czasie była oczywiście Marylin Monroe, ale również Audrey Hepburn, Brigitte Bardot czy Pola Negri. Epoka ta zapoczątkowała modę na „kobiece kształty”, które porównywano do kształtu klepsydry. XX wiek był świadkiem wielu zmian następujących jedna po drugiej na przestrzeni dekad. Zaraz po złotej erze Hollywoodu nastąpił czas szczupłych sylwetek o bardzo długich nogach, który w mgnieniu oka przeistoczył się tzw. Erę supermodelek – smukłe i dobrze zbudowane, ale jednocześnie kształtne sylwetki były kanonem piękna prawie do końca poprzedniego stulecia, a jego zwieńczeniem stała się wychudzona, wręcz anorektyczna sylwetka o niemal przezroczystej skórze.supermodel
Postmodernistyczne piękno – XXI wiek powrócił w pewnym stopniu do dawnych czasów – po dziś dzień dla wielu najpiękniejsza kobieta ma duży biust, pełne uda i pośladki ale płaski brzuch. Skóra powinna błyszczeć, mieć jasny koloryt oraz być napięta i sprężysta. Współcześnie jednak bardzo rzuca się w oczy niesamowita różnorodność figur, przy czym każda z nich uważana jest za ikonę piękna. Postmodernistyczne kobiety rażące wady potrafią zmienić na seksowne zalety, są indywidualistkami potrafiącymi myśleć nieszablonowo, kreować nową modę.postmodern

Czy któryś z wymienionych wyżej ideałów miałby szansę zachwycić współczesnych artystów? Z którą z tych sylwetek moglibyście się utożsamić? Poniżej przedstawiamy Wam najpopularniejsze rodzaje figur przekonując, że każdy ma w sobie coś z ideału :)



Dodaj artykuł za darmo